براي آمدنت دير مي شود، برگرد

زمان ز پرسه زدن سير مي شود، برگرد

در انتظار تو با کوله باري از وحشت

زمين دوباره زمين گير مي شود، برگرد

براي روشني چشم آسمان، خورشيد

ميان چشم تو تکثير مي شود، برگرد

هميشه جاي تو در لحظه هايمان خاليست

غروب جمعه که دلگير مي شود، برگرد

و جمعه اي که بيايي، تمام عرش خدا

به سمت خاک سرازير مي شود، برگرد

نگار جمشيدنژاد

چه روزها که يک به يک غروب شد، نيآمدي

چه اشکها که در گلو، رسوب شد نيآمدي

خليل آتشين سخن، تبر به دوش بت شکن

خداي ما دوباره سنگ و چوب شد نيآمدي

براي ما که خسته ايم و دل شکسته ايم، نه

براي عده اي، ولي چه خوب شد نيآمدي!

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام

دوباره صبح، ظهر، نه، غروب شد نيآمدي

مهدي جهاندار

شير در زنجير، حاج احمد متوسليان فرمانده ولايي كه نظيرش را نديدم. حاج احمد به ما مي گفت اصولاً مبناي تبعيت پذيري چيست؟ مبنا "امر ولايت" است. يعني اگر كسي اين امر را رعايت نكند، خارج از موازين ولايت فقيه قرار مي گيرد و در نتيجه چنين فردي از حيث اعتقادي كافر است.

در كتب حديث و تاريخ القاب فراوان براي علي (ع) بيان شده كه از جمله معروف‌ترين آنها مي‌توان اميرالمؤمنين، حيدر، مرتضي، يعسوب‌الدين، قائد الغرامحجلين، غالب كل غالب و مظهرالغرائب، عين‌الله، يدالله، اسدالله، حجة‌الله، نورالله، سبقت‌الله و ابوتراب را نام برد.

"اعتكاف" فصلى است ‏براى گریستن، براى ریزش باران رحمت، براى شستن آلودگى‏هاى گناه، براى تطهیر صحیفه اعمال، براى نورانى ساختن دل و صفا بخشیدن به روح.

رهنمودهاي حكيمانه مقام معظم رهبري (مدظله العالي) راهبرد اصلي دلسوزان اسلام، انقلاب، امام و ولايت و فصل الخطاب همه اختلاف سلائق و ادعاهاست.

به حق کوچه و چادر خاکی بیا
بیا که رهبرمان سید علی تنهاست و چاهی ندارد که غصه هایش را با او در میان بگذارد.
بیا که برای علی شمشیرهایشان را در زهر خوابانده اند.
بیا که مادر هم رفت.
بیا که جز تو کسی را نداریم.
بیا و رأس سبز شاپرکهایی باش که در جستجوی قبر یاس سرگردان کوچه های هاشمیند.

تا تو بیایی انتظار را قاب میکنم.

آیه تطهیر:

إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا

(سوره احزاب/33)

مصداق اهل بیت که مطهر و پاک می باشند فاطمه، علی و حسنین است.

آیه مباهله:

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةَ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ 

(آل عمران/61)

فاطمه تنها نساء نامی باشد.

این آیه نیز همانند آیه تطهیر بزرگ ترین و مهم ترین سند افتخار و فضیلت خاندان رسول خدا است که پروردگار آنان را برگزید و به عنوان شایستگان اسوه های بشریت معرفی نمود.

آیات سوره دهر:

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا

این آیات بخشی از سوره دهر است که در شأن علی و خانواده آن حضرت نازل شده است. سیاق آیات، سیاق سرودن یک داستان است. داستان اقعی مردمی از مؤمنین که قرآن نامشان را ابرار خواند. و از پاره ای کارهایشان یعنی وفای به نذر و اطعام مسکین و یتیم و اسیرشان خبر داده، ایشان را می ستاید و وعده جمیلشان می دهد.

آیه مودت:

قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى

(سوره شوری، آیه 23)

اهل بیت رسول الله کسانی هستند که خداوند مودت آنان را بر هر مسلمانی واجب کرده است و منظور از واجب کردن مودت اهل بیت تنها این است که محبت را وسیله ای قرار دهد برای این که مردم را به اهل بیت ارجاع دهد و اهل بیت مرجع علمی مردم قرار گیرند.

آیه ذوی القربی:

وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ

(اسراء/26)

طبرسی با سلسله اسنادش از ابوسعید خدری صحابی رسول الله نقل می کند که وقتی این آیه نازل شد پیامبر فدک را به فاطمه بخشید. (تفسیر الدرالمنثور، ج4، ص177)